Âlem ve alemler baştan sona değil baştan başa, edensellik ve nedensellik bağlamlarında dönüp ağıyor! Son diye bir şey yok, Bayezıd-i Bestâmî’nin ruhâniyetine selâm olsun; son denilen gizemli gerçeklik, başlangıca dönüştür!
Edensellik ve nedensellik bağlamında ikisinden birini tercih etmek zorunda kalacağını zannetmiyorum! Edensellik de hakk ve pak, nedensellik de agam! Hakk halk mahremiyetinde sırlanan muhtevâdan sana ne gam? Bu bir harem selâm cilvesi!
Edensellikle nedensellik arasında zuhûr eden cilve, çözümsüzlük değildir! Hakk haremdedir, halk selâmdadır! Haremin hakkı hareme, selâmın hakkı selâma! İkisi de senin bağ ve bağlamlarında, Hayyun Kayyum Allah virdini terennüm eder! Sana ne gam, agam?
Her şeylerden münezzeh ve müstağni olan Allah’ı Allah ile tanıyabilen, bağlı bağımsız, tanımlı tanımsız, nişanlı nişansız ârifler; yâni ki ârifibillâhlık özelliğine bürünerek, evrenin ve devrânın çözümsüz gizem dekorlarında dönüp dolaşan, bâzen sevişen bâzen savaşan zuhûratlar bağlamında ne der, ne ederler biliyor musunuz?
Bilirsiniz, elbet bilirsiniz de, tevâzu ve mahviyet içre “tecâhülüârif”lik eder:
Biz bilmeziz, biz bilmeziz / Agam bilir biz bilmeziz! mahviyyeti deryâlarında, farkında olarak veya olmayarak dibsiz derûnlara dalar gidersiniz erenler! Dalaaaar gider, dolaaaar gidersiniz erenler! Hakkı halkda, halkı Hakkda görenler! Her durumda: Edeb yâhu, edeb yâhu diyenler!
Çok teşekkür, şükranlar size! Bunu böyle murâd eden Hudâ’ya minnet! Âlemde ve alemlerde zuhûr eden her şey ve herkes birbirine illet! Edensellikten zuhûr eden nedensellik bu olsa gerek!
Herkese ihsân eden O / Her şeyi ikrâm eden O /Her şeyler O’ndan O’na O / Ooo Oo O, Ooo Oo O, O O!
Kuşkunuz olmasın bundan / Bilmeyin ha şundan bundan / Her şey her var, ancak O’ndan / Ooo Oo O, Ooo Oo O, O O!
Hiçbir şeyin îzâhı yok / Bu bağlamda şatahat çok / Boş laflara kafalar tok / Ooo Oo O, Ooo Oo O, O O!
Es Selâm ves Selâm Selâm / Budur yahşi olan kelâm / Cümle mahlûkata melâm / Ooo Oo O, Ooo Oo O, O O!
Biz genelde hep: Tekvar Allah O’ndan özge nesne yok! Her şeyler O’ndan O’na O! Hiç bir şeyin izâhı yok! temasını işliyoruz ya!
Bu nâmahreme haram mahrem muhtevâyı özümsemeyen hazımsızların en kibarları bile:
– Sizinkiler, şu boka püsüre böcüye börtüye ne diyorlar? Ya da sen ne diyorsun? diye soruyorlar.
Vaktiyle aynı şeyi, bu zevkin pirânından olan Şeyhulâzam M. Muhyiddîn Arabî Hazretlerine de:
– Pisliğe ve leşe ne diyorsunuz? diye sorulduğu zaman:
– Necâsete necâset, lâşeye lâşe bakanlara söyleyeceğimiz bir şey yok bizim! demiş Hazret!
Biz, her şeyler O’ndan O’na O! derken herşey O’dur demiyoruz. O’nun sıfat esmâ ef’al ve âsar tecellilerinde görüntünün ötesinde gözsüzlere pinhân olan bir gizem vardır! Söz gelimi, gübrenin zamirinde gül, lâşenin derûnunda bülbül vardır! diyoruz. Gübre gülün, lâşe ve lâşede üreyen böcü börtü bülbülün rızkıdır, rızka necâset ve habâset diyemezsiniz! Her şeylerde buna benzer yumak yumak bir gizem döngüsü vardır diyoruz. Bu döngülerin tamamı O’nun emir ve murâdıyla olup oluştuğu için, O her şey, ama hiçbir şey O değildir, önermesini duyumsatmaya çalışıyoruz amma, muamma görüntüsü veren mahrem muhtevâ ifâdeye sığmıyor. Kafaları karıştıran karmaşa bu olsa gerek diyor ve selâm ediyoruz, her şeye ve herkese!
Es Selâm, ey sâlik-i râhı şeriat es selâm!
Es Selâm, ey rehber-i ehl-i tarikat es selâm!
Es Selâm, ey pertev-i âyine-i nûr-i Hüdâ!
Es Selâm, ey vâkıf-ı sırr-ı hakikat es selâm!
Es Selâm, ey nesl-i pâk-i Mustafâ ve Mürtezâ,
Es Selâm, ey sâhib-i sırr-ı velâyet es selâm!
Es Selâm, ey muktedâ-yı tâlibân-ı râh-ı Hak,
Es Selâm, ey âleme envâr-ı rahmet es selâm!
Es Selâm, ey âsitânın kâbe-i erbâb-ı din,
Es Selâm, ey zübde-i sâhib-i kerâmet es selâm!
Es Selâm, ey onyedi erkâna biat es selâm!
Es Selâm, ey sâhib-i âyât-ı biat es selâm!
Asitâne geldi Seyyid Seyfullahyüzbin özr ile,
Gel kabul eyle ayâ kân-ı mürüvet es selâm!
Yâ Selâm!
Mustafa Özdamar
16 Ocak 2021