Osman Kemâli Efendiye göre : Men aref sırrın duyub Mevlâsına vârın veren/ Hâdim-i insan olan, insan geliiir insan gider!
Böyle bir insandı, Özdenören Râsim âbi!
Mûtû kalbe entemûtû sırrına eren, diri geliiir diri gider!
Böyle bir diriydi, Özdenören Râsim âbi!
Ölmeden önce ölme diriliğine ulaşan ve yaşayan insan! Her şeyi özden ören ve özden gören bir insan!
Hayatın iki yakası, öte yakası ve beri yakası arasındaki geliş ve gidiş trafiği öylesine yoğun ki, Yahya Kemâl Bey’in zevk-ı selîmi ile coşup taşarak: Evvel giden ahbâba selâm olsun erenler, diyesi geliyor insanın!
Aynı zevk-ı selîm içre Üstad Necib Fazıl’ın şu mısraları geliyor gönül ekranına anında: Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber/Hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber!
Allahuekber! Mısrîce bir mânâ ile, essalââââ ki essalââââ!
Essalâ, herkim gelir bâzâr-ı aşka, essalâ/ Essalâ, herkim yanar nâr-ı aşka, essalâ!
Bu aşkla yandı tutuştu, Özdenören Râsim âbi hep!
Hayatın bu geliş ve gidiş trafiği içerisinde, şunu söylemiş vaktiyle Amîkî:
Canlar çekilip Hazreti Mevlâ’ya giderler/ Sular gibi kim cânıb-i deryâya giderler!
Ervâh Amîkî, çekilip Kâf-ı bekâya/ Morğân-ı fenâ, âlemî ukbâya giderler!
Böyle gitti ukbâya, Özdenören Râsim âbi!
İnnâ lillâhi ve innâ ileyhî râciûn.
Ona yolluk, üç ihlâs bir Fâtiha! Yâ Selâm!
Mustafa Özdamar
24 Temmuz 2022