Herkes bir âlem ve her şey bir alem ya!.. Bu âlemler ve alemler kozmozu kaosla toslaşınca, semboller bağlarında imgesel kıyametler kopuyor da, düz mantıkla, mantar bahçelerinde oluşan sıradan bir mantar patlaması gibi gözüküyor bu bazılarına ammaaaa… Muammâ hiç de öyle gözükmüyor!
Bazı insanlar, zihinlerinde tasarladıkları halde, açıkça söylemekten kaçınır gibi oldukları şeyleri, sembollerle ifade etmeyi tercih ediyorlar! Öyle yapınca da, hem kendileri hem de başkaları için sakıncalı olabilecek şeyleri sakladıklarını sanıyorlar belki ammaaaa… Her şeyin ve herkesin zamirinde gizlenen hakikatin, bir gün bir an, ayan beyan, açık seçik ortaya çıkmak gibi bir huyu olduğunu unutuyorlar!
Hayatın bu yakasında da, öte yakasında da böyle gizemli bir gerçeklik var! Bu gizemli gerçeklik meydanlarında, daha önceleri bi şekilde, sembollerle sakladığın şeyler çırılçıplak ortaya çıkınca ne yapacaksın? Kendinden mi kaçacaksın? Kaçamazsın! İffetini mi yırtıp atacaksın? Atamazsın! Nereye kaçarsan kaç, ne yaparsan yap; kaçtığın yerlerde ve saklandığın sembollerde sen hep oralardasındır!
Bu hengâmelerde yapabileceğin tek şey, potansiyelinde var olan dürüstlükten özür dilemendir! Özür dilemek tövbe etmektir; tövbe etmek seni de özgeyi de yakan yanlışlardan doğruya dönmektir! Doğru nedir? Doğru, Hûd sûresinde yer alan: Festekım kemâ ümirte! Emrolunduğun gibi, istikamet üzre dosdoğru ol! âyetinin açılımları içinde dürüst yaşamaktır! Dürüst yaşamak, aynı anda aynı şanda, dört kapı hukukunu ihlâl ve ihmal etmemektir vesselââââm! Yâ Selâm!
Mustafa Özdamar
1 Şubat 2021