Muharremdir, kamer mahzûn, güneş me’yûs kan ağlar/ Felek serkeşte mebhût hayrete dalmış cihân ağlar!
Cefâ-yı Şâh-ı mazluma tahammül etmeyip dağlar/ Ezelden gözlerinden âblar olmuş revân ağlar!
Kesildi her tarafdan su, sabîler gül gibi soldu/ Su ağlar, selvi ağlar, bahçe ağlar, bâğıbân ağlar,
Bozuldu gülşen-i bâğ-ı risâlet hār ile doldu/ Gül ağlar, bülbül ağlar, lâle ağlar, erguvân ağlar,
Bilinmişdi ki o yerler serencâm-ı şehâdetdir/ Bilinmişdi ki o yerden geçilmez hānedân ağlar!
Bu hāle ağlayan gözler görür elbet de dîdârı/ Bunun gâfilleri ağlar, muhakkak câvidân ağlar!
Belâ-yı Ehl-i Beyt’i yazmağa imkân mı var, aslâ/ Söz ağlar, söyleyen ağlar, kalem ağlar, yazan ağlar!
İki göz oldu a’mâ ağlarım ey Kurret-ül ayn/ Kemâlî sûz-i derdinle nihân ağlar, ayân ağlar!
Osman Kemâlî
***
Şunu demiş bu bağlamda/ Sırlı ârif Eşref Ede: Kerbelâ vak’asının zuhûrunun hıkmeti hakîkî müslümanların sahtelerinden tefrik edilmesi içindir.” (Ahmed Yüksel Özemre: Üsküdar’ın Üç Sırlısı sf. 40)
Mevlevî Fasîh Ahmed Dede’ye göre:
Bu mâtemde olan, derd ile hicrâna devâ olmaz/ Bu feryâd-ı Hüseynî’dir. Buna uşşâk, nevâ olmaz.
Hasan ile Hüseyin’dir ol Resûl’ün kurretü-l aynı/ Sevenler âl-i evlâdın eşiğinden cüdâ olmaz.
Tevellâsın, teberrâsın bilen uşşâka aşk olsun/ Tarîkatta budur erkân; buna illâ ve lâ olmaz.
Vukuât-ı Hüseyn-i Kerbelâ’nın mâtemengîzi/ Semâ vü hâme vü savt ü hurûf ile edâ olmaz.
Fasîhâ, nüh felek yâkut ü rümmân ile pür olsa/ O mihr-i âlemin bir katra kānına bahâ olmaz.
Yâ Hannân yâ Mennân yâ Selâm!..
7 Ağustos 2022