-İnsanlığını Sürdürebilen Herkese-
Her şeyi yiyip yutan, ama bi türlü doymayan, doyamayan ve en sonunda kendi kendini yutma hırsında kuduran, kendi kendisiyle boğuşurken mâsumlara dehşet saçan ucûbe bir canavar düşünün!
Böylesine seküler/dünyevî bir mahlûku normalleştirmek ya da etkisiz hâle getirmek zor mu zor, ama imkânsız olmasa gerek heralde ey nâs!
Bu canavar nâr/âteş kusan bir canavar! Onun nârı var, senin nûrun var ey nâs!
Senin nûrunun canavarın nârına galebe etmesi gâlib gelmesi, senin senliğine, kimliğine kişiliğine, gayretine dirâyetine, hamiyet ve samîmiyetine bağlı olsa gerek ey nâs!
Sen ger eger, serâpâ/baştan ayağa nûr olabilirsen, cehennemi söndüren nûr, canavarın nârını haydi haydi söndürebilir mi, söndürür ey nâs!
Yâ Nûr, yâ Kahhâr, yâ Muîn!
Şimşek çakanda önce nûru/ışığı görüntüye gelir; sonra gürleme başlar ve neticede rahmet iner ey nâs!
Yâ Nûr, yâ Kahhâr, yâ Muîn… Yâ Selâââm, yâ Selââm, yâ Selâm!
Mustafa Özdamar
20 Mayıs 2021