Meramın hasret kesret bağlarında: Aldın yine, daldın yine, saldın yine deli gönül! Hasret, ââââh hasret! Kavruldun, savruldun, devrildin yine deli gönül, derdin ne filan fasıllarında yırtınırken, insanlığın pîri Hazreti Mevlânâ’nın vuslat şarkısı geldi gönül kulağıma Dîvân-ı Kebîr’inden:
Ak tennûrelerini kanat kanat savurarak şöyle terennüm ediyordu bu hasret ve vuslat temalarını Hüdâvendigâr Mevlânâ:
“Sema sırları sarayının eşiğine ulaşmak olası değil!
Yokluk ve yakîn âlemine merdiven dayamak mümkün değil!
-çarpınma, çırpınma, ağır âzem ol!-
Ârifin zannı mârifet göklerinde gezinmeye başlayınca,
Peşinden sökün eden binlerce ay ve yıldızın ona erişmesi imkânlı değil!
Mekân âleminin kızağına tuzağına takılıp kalan, lâ mekân âlemine kanat açamaz!
– Açar Hüdâvendigârım, açar! Hiç kimse kalmaz naçar! Ölmeden önce ölme diriliğinde kanatlanır uçar! diye düşünüyorum ben ama, siz de diyorsunuz ki-:
Mekke’ye varmak için Akka’ya varmak gerek önce! Durma, var git, olmayacak şeylerin peşine düşme zîra, ne ona ulaşabilirsin, ne buna!
Gönül definesine ulaşmak istiyorsan sus! Doğru yolu buluş definesine gönül varır ancak!”
Ahanda sana sancak! Deli gönüüüül, veli gönül! Uslan artık dîvâne gönül! Uslannnn ve hasrete yaslan yeter!
Sennnn, bismillâhi vahdeh, elhamdülillâhi vahdeh hamd ü senâsı bağlarında, aşk, şevk, zevk idrâki ve Muhammedî neş’e bağlamında hasret içre vuslata serenat yapabilirsen, cümle kesret sana hizmetkâr olur, gönül!
Valla da oluuuur, billâ da oluuuur, illâki olur gönül! Yeter ki Rahmânî balkondan bak âleme ve alemlere sen!
Sabânın sadâsında / Hayânın verasında / Aç kalbini âleme / Ne diyor âlem sana!
Kendine gel kendine / Üşme sayvan fendine / Her şey senden sanadır / Düşme şeytan pendine!
Uyanık ol, âgâh ol / Allah’ın rahmeti bol / Hak Çalab muînindir / Mutî ol efendine!
Yâ Selâm!
Mustafa Özdamar
8 Nisan 2020